PAYAM BORAZJANI PHOTO SITE

 

 
  [ Bio ]      [ Gallery ]      [ Links ]      [ Contact ]      [ Weblog  

« a lady | Main | Iran nuclear crisis »

Iran's chief nuclear

Iran's chief nuclear

Iran's chief nuclear negotiator Ali Larijani speaks Among journalists at a news conference in Tehran March 5, 2006.(Payam borazjani/sarmayeh photo)

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://axnevesht.ir/mtcgi/mt-tb.cgi/30

Comments

biaid 1seda va motahed be komake dolatemon beravim ta donya bedone ma iranian da sharayete sakht baham motahedim

سايت زيباييست

مخصوصا عكس ها

tabrik migam payam jan,montazer akshay khob digat hastam.

پیام : مرسی از تو جاوید جان که به من لطف داری

salam aghaye borazjani man telephone shoma ro nadaram baram comment gozashte bodid ke zang bezanam.

biayid ghabl az inkeh atomi beshim, in emkan ro dashteh bashim keh sood o ziane atomi shodan ro betoonim azadaneh bahs konim, va yek dowlate pasokhgoo dashteh bashim, vagarna ta oon moghe atomi shodan momkeneh faghat baramoon faj'eh basheh.

مگر موقع خريد سلاح و ساختن رآکتورهای اتمی با ما مشورت کردند که حالا دستشان را بسوی ملّت دراز ميکنند؟ 20 سال مخفی کاری کردند. داشتن سلاح اتم يک مشکل؛ نگهداری آن مشکلات ديگری بدنبال دارد.با اين ميلياردها دلار ميتوانستند برای جوانان ما کار ايجاد کنند. خب ما که اتمی بشويم کل منطقه هم اتمی خواهد شد. آيا آلمان و کشور های اسکانديناوی بمب اتم ندارند امورشان نميگذرد. با دانش اتم در خدمت بشر که کسی مخالفت ندارد؛ بلکه با مخفی کاری که منجر به ساختن سلاح اتمی خواهد شد دنيا مخالف است. برای ما جز دردسر هيج خيری ندارد. بيائيد به کشورهای همسايگان بگوييم که اگر کسی سلاح اتمی ساخت از دادستد با ايران محروم ميشود؛ آنگاه اين برنامه به کشورهای ديگر هم سرايت ميکند که از خير سلاح اتمی بگذرند. اين امر ميتواند جهانی بشود. بيائيد بگوئيم که اصلاً کشور ما قطره ای نفت به کشورهای صاحب بمب اتم نخواهد فروخت. نتيجه اين خواهد بود که قيمت نفت بالا برود و اذهان عمومی دنيای غرب به دولتهايشان نسبت به از بين بردن بمب اتم فشار وارد بيآورند. مقامات ايرانی بهانه ميکنند که دانش اتم را برای ما ميخواهند. آنها تمام منابع زير زمينی ما را ميفروشند و به اعراب ميدهند؛ آنگاه حس ملّی گرائی شان گل ميکند. همانانی که زمانی ملّی گرائی را کفر ميدانستند.